Zonsopgang op 2000 meter, de hut nog stil, en Wolfi, mijn hond, die met zijn neus in de wind staat alsof hij de hele vallei ruikt. Dat moment alleen al is reden genoeg om je hond mee te nemen de bergen in. Maar kan jouw hond dit ook? Vaker wel dan niet! Een huttentocht met hond is geen onmogelijke droom, en met de juiste voorbereiding kan ook jij samen met je pluizige viervoeter op tocht; de juiste opbouw, het juiste materiaal, en vooraf even bellen met de hut. Hoe ik dat zelf aanpakt heb, lees je hieronder.

Voor wie past dit het beste?

Een middelgrote, actieve hond met een goede conditie en soepel karakter is de ideale bergpartner; denk aan herders- en jachthondtypes. Kleinere honden hebben dan weer het voordeel dat je ze bij een lastig stuk gewoon even dragen. Bij grote, zware honden is dat lastiger, dus daar is het vooral belangrijk om de route qua techniek en lengte goed af te stemmen. Platsnuitige rassen (zoals bulldog, mopshond, boxer) kun je beter een minder zware, koelere tocht laten doen, hun luchtwegen werken minder goed bij inspanning op hoogte.

Jonge honden (liever pas vanaf twee jaar, bij grote rassen nog wat later) en senioren kunnen ook mee, mits je goed naar ze luistert: bij jonge honden niet te vroeg te veel vragen, bij oudere honden vooraf even bij de dierenarts langsgaan en wat vaker en langer pauzeren.

Bouw het rustig op

Je hoeft niet te trainen alsof je hond een marathon gaat lopen. Begin gewoon met langere wandelingen in de natuur in plaats van rondjes om het blok, en voeg geleidelijk hoogtemeters en steiler terrein toe. Laat hem ook eens over een boomstam balanceren of een steile helling op, dat traint de spieren en het evenwicht die hij later in de bergen ook nodig heeft. Doe voor de eerste keer ook een dagtocht in de bergen zelf: dat is toch anders dan een bosrijke heuvel. Zo weet je vóór je vertrekt hoe je hond op echt bergterrein reageert, en kun je de tocht daarop afstemmen.

Materiaal voor de hond

• Hondentuigje in plaats van halsband: steviger en veiliger op onregelmatig terrein, en handig als je hem bij een lastige passage even moet ondersteunen
• Pootjesbescherming: bij scherp gesteente of hete rotsen in de zomer: niet elke hond heeft dit nodig, maar handig om mee te nemen. Dit train je best ook even op voorhand, sommige honden vinden het best lastig met zulke dingen te lopen
• Opvouwbare drinkbak: maar de echte tip is je hond aan te leren te drinken uit een fietsdrinkbidon. Scheelt weer water omhoog moeten dat nadien gewoon in het drinkbakje blijft staan
• EHBO-setje voor de hond: pincet (teken), zelfklevend verband, en het telefoonnummer van een dierenarts in de buurt van je route
• Reflecterend halsbandje of lichtje: voor bij schemer aankomst bij de hut
• Slaapmatje: ook als de hut zelf lekker warm is, kan het zijn dat de tegelvloer nog hartstikke koud is. Zeker als de hutregels vragen dat je in een bijgebouwtje moet slapen
• Muilkorf: als je gepland of ongepland een bus, taxi of gondel moet nemen, heeft je hond ook een muilkorf nodig
• Hondenidentiteitskaart: aangezien je in het buitenland bent, heb je ook de identiteitskaart van je hond nodig

Voeding onderweg

Een hond verbrandt tijdens een dag klimmen aanzienlijk meer energie dan tijdens een gewone wandeling, reken op zeker anderhalf keer zijn normale portie, verdeeld over de dag in plaats van één grote maaltijd ‘s avonds. Lichtgewicht, energierijke brokken (of gedehydrateerd voer waar je op de hut water aan toevoegt) schelen flink in gewicht in je rugzak. Neem ook wat extra snacks mee voor onderweg, een hond die op tijd bijtankt, houdt het tempo beter vol dan een hond die pas ‘s avonds voluit eet.

Ga je een volledige week op tocht? Of misschien zelfs nog langer? Dan kan het de moeite waard zijn om op voorhand halverwege naar een hotel of hut carepackage op te sturen. Is er geen hotel langs je route die post kan ontvangen? Dan is het omhoog brengen van de voeding de dag voordien een ideale acclimatisering voor je echt van start gaat!

Delen van de berg met koe, kalf en wild

Wandelen tussen de groene alpenweides is een van de mooiste dingen die er is, maar met een hond erbij kan het voor extra uitdagingen zorgen. Kom je moederkoeien met kalveren tegen, lijn je hond dan altijd aan en loop ruim om de kudde heen. Spot je gems of steenbokken, dan geldt hetzelfde: lijn er aan en rustig doorlopen. Loop je tussen vee door op een smal pad, houd je hond dan aan de bergzijde in plaats van aan de afgrondkant. Twijfel je over de situatie, wacht dan gewoon even tot de kudde tot rust komt, haasten heeft hier geen zin.

Hutten reserveren met hond

Niet elke berghut is hondvriendelijk, dus dit regel je het beste vooraf:

• Bel of mail de hut vooraf en vraag expliciet of honden welkom zijn, en of ze binnen mogen slapen of in een aparte ruimte (bijvoorbeeld de skikelder of in een bijgebouwtje). Niet enkel vertrouwen op een oude webpagina waarin stond dat honden toegelaten zijn, soms wisselen samen met de pachters ook wel eens de hutregels.
• Vraag naar de slaapgelegenheid: sommige hutten hebben een aparte hondenkamer, bij andere slaapt hij gewoon naast je bed of matras
• Oefen van tevoren of je hond alleen kan blijven als jij bijvoorbeeld gaat douchen of aan tafel zit in de gemeenschappelijke ruimte, grondgehoorzaamheid is hier je grootste troef
• Hou er rekening mee dat drukte op de hut normaal is: een hond die ontspannen blijft tussen andere wandelaars, honden en het gerammel van bestek, wandelstokken die in het rond vliegen, heeft het een stuk makkelijker dan een hond die snel gestrest raakt

Twijfel je of jouw hond klaar is voor een huttentocht, of wil je gewoon advies over materiaal, planning of hutreservaties? Stuur me gerust een berichtje!